İkinci Hayat / Feride Nazlım Genç

Kanser beni değiştirdi. Yavaş yavaş, bir başka ben buldu görenler. Evet, değiştim. Değişmek zorundaydım. Bana sunulan ikinci hayatı yaşıyordum. Ve evet, kendimi bir şey sanmakla yükümlüydüm. Artık sadece önüme bakıyorum. Çünkü geçmişe baktığımda, bembeyaz bir hastane odası ya da her gün vurulan iğneler görmek zorunda olduğumu biliyorum.Ki bence bu da insanın kendi kendine eziyetidir. Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: Her şeye rağmen BENİM TATLI KANSERİM de! Ben hayatımdaki tüm olumsuzluklara rağmen yazdım, çizdim... En çok saçlarıma üzülmüştüm o dönemde. Peruk denilen, insanı olduğundan farklı gösterip hele ki hava bir de sıcaksa yandık, onu kullandım epey süre. Elime ne geçti? Hiç bir şey senin rahatından önemli değil şu hayatta. Sen nasıl mutluysan öyle yaşa. Aşık ol, en çok ta mutlu ol. Hayatı ti ye al. Mesela al önüne bir defter yaz. Ben öyle yaptım. Her gün tüm hislerimi tonlarca kelimelere sığdırdım hastanede. Kısacası ben yendim, oldu, bitti. Gerisini düşünmüyorum. Saklamıyorumda... Evet, ben KANSERİ atlattım. Benim buraya yazdığım ikinci yazım. Belki üçüncü de olacak. Her neyse güzel günler bizleri bekler...